10 August 2006 Commencement Day งานรับปริญญาของมู๋น้อย

ก่อนอื่นต้องขอบอกกับทุกคนเลยว่าขอบคุณมากๆๆ เพราะว่าเราไม่ได้จบตามรุ่นของเรา เรากลัวไม่มีเพื่อนเอามากๆๆ แบบว่ากูจะเดินคนเดียวมั้ย กูจะได้ของมั้ยต่างๆๆนา คิดว่าเพื่อนๆๆ คงทำงานคงมากันไม่ได้จากวันซ้อมก็มากันเยอะทำเรามีกำลังใจมากๆๆ น้องๆๆก็น่ารัก รู้มั้ยว่าเราตื่นเต้นมากขนาดว่าฝันว่านาฬิกาปลุกดังแล้วตอนตี3 กำลังจะอาบน้ำเหลือบไปเห็นนาฬิกาก่อนเลยมานอนต่อ

 

วันงานเราออกจากบ้านสายไปนิดไปจอดใน รร.มัธยมแถวนั้น(พ่อ แม่รู้จัก ผอ.) เพื่อนๆๆ โทรมาตลอดเวลา ว่ามาถึงยัง น้องๆก็โรมาด้วยแอบซึ้งใจถึงงานน้องคณะต้อนรับเราอย่างอบอุ่น บูมของคณะที่เราอยู่มาตั้งแต่ปี 1 มันซึ้งกินใจมากๆๆ ถ่ายรูปทั้งวัน รวมซ้อมที่คณะ ซ้อมใหญ่ วันจริง 3 วัน 1000 กว่ารูป เลือกกันแบบว่า เอารูปไหนดีน้า รูปเอาขึ้นแล้วนะ อยากได้รูปไหนเมลมาบอกได้น้า

 

รู้มั้ยว่าตอนที่เราเข้าห้องประชุมเนี่ยเราตั้งใจเอามากๆๆ ขั้นตอนทุกขั้นตอนถึงแม้ว่ามันจะผ่านไปช้ามากแต่มันก็เป็นเวลาที่มีค่าสำหรับพวกเราทุกคนจนกระทั่งทุกคนรับเสร็จ รับพระบรมราโชวาท แล้วท่านก็เสร็จกลับโดยรถยนต์พระที่นั่ง พวกเราก็ร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี นั่นก็ไม่เท่าไรจนมาถึงพวกเราต้องร้องเพลงยูงทอง รู้มั้ยว่ามันเป็นเพลงยูงทองที่ร้องอย่างเป็นทางการครั้งสุดท้ายแล้วระหว่างร้องไป เราก็ตั้งใจร้องมากๆๆ แล้วน้ำตาก็ซึมออกมา ออกมาได้อย่างไร เราปาดน้ำตาด้วยหลังมือ แล้วก็ยิ้มร้องเพลงจนจบ เพลงนี้ร้องแปปเดียวก็จบแต่ว่าระหว่างที่ร้องเพลงเรานึกถึงเหตุการณ์สำคัญในช่วงที่ผ่านๆมา พอจบเราก็ออกจากห้องประชุมมามองตึกโดม ฝนก็หล่นเม็ดลงมา เราเดินอย่างช้าๆๆ มันคงจะหมายถึงอะไรสักอย่าง รู้มั้ยว่าเราผูกพันกับมหาลัยมากๆๆ เรารักธรรมศาสตร์มากๆๆ เวลามันช่างรวดเร็ว เรามีคำสอนกับตัวเองเสมอว่าเวลานั้นเร็วมาก แต่เราต้องไม่ทำให้เร็วกว่าใจของเรา สุดท้ายนี้ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆๆ นะคับผม

 

ของขวัญหลายกล่อง ช่อดอกไม้ 4 ช่อ (มีหน้าวัวด้วยได้ใจมากๆ) ตุ๊กตาหมี 15 ตัว และตุ๊กตาอื่นๆ ใครทำลายสถิติมาบอกด้วยนะนับแล้วได้ของทั้งหมด 73 ชิ้น เราว่าเยอะมากๆๆ

ได้กลอนมามีน้องคนนึงเค้าทำสมุดทำมือ ที่เขียนเองกับมือแทบทุกหน้า มาให้เราประทับใจมากๆๆขอบคุณคับ

 

"เหมือนใกล้ แต่แสนไกล

 เหมือนง่าย  แต่แสนยาก

 เหมือนเล็ก  แต่ยิ่งใหญ่ ...คือใจของเรา "

 

ปล. ใครบอกว่าสุดท้ายได้ปริญญาแผ่นเดียวผิดแล้วนะคับ ได้ตั้ง 2 แผ่น ภาษาอังกิดด้วย

ตอนนี้ก็มาอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต เป็นที่ๆ คุ้นเคย แต่ความรู้สึกที่เปลี่ยนไปตอนนี้ก็อยู่เรื่อยๆๆ เตะบอลตอนเย็นๆๆยังกะปี 1 เลย เพื่อนๆๆ บางคนก็เรียนโทปี 2 บางคนก็มาเข้าปี 1 ใหม่ ช่วงนี้เราไปเจอคำหนึ่งคำ "เมื่อนาฬิกาชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนตัวเราเองอาจหล่นหาย" รู้มั้ยว่าคำนี้หลายคนมองก็ต่างๆๆความหมายกันไป คิดเห็นว่ายังงัยก็บอกกล่าวกันนะ

คิดถึงเพื่อนๆๆจัง คิดถึงห้องโปรเจคที่เป็นเหมือนห้องครัว+ห้องนอน คิดถึงห้องทำงานตอนที่เป็นประธานหอพัก คิดถึงน้องค่ายๆ ที่ยังติดต่อกันและไม่ได้ติดต่อกัน

ตอนนี้มีคนมาเสนอ ทั้งงาน ทั้งเรียนโท รวมถึงตัวเองในสิ่งที่อยากทำเฮ้อเอางัยดีหว่า เอาง่ายๆๆ อยากฟังความคิดเหนของเพื่อนๆๆว่าเราจะเดินสายการเล่นการเมืองดีไหม มีคนมาเสนอโท หลักสูตรสื่อสารการเมือง พึ่งเปิดเป็นปีแรกที่มหาลัยเกริก ดูๆไปมันก็น่าเรียนดีเรียนแค่เสาร์ อาทิด 1 ปีจบ

รายละเอียด http://www.krirk.ac.th/graduate/politics/index.asp

อยากรู้ความคิดเห็นเพื่อนๆๆจัง

 

ฝากรูปไว้น้ารูปงาน

 

วันนี้เป็นวันที่พ่อของเราขึ้นครองราชครบ 60 ปี แล้ววันนี้เราได้ไปที่ The mall บางกะปิมา มีแต่คนใส่ชุดสีเหลือง รู้มั้ยว่าเค้ารณรงค์ใส่เสื้อสีเหลืองทุกวันจันทร์นะตลอดปี เรามีเสื้อเชียร์มหาลัยธรรมศาสตร์สีเหลืองอยู่ 4 ตัว วันนี้ก็ใส่ไปเที่ยวมา

รู้มั้ยในหลวงท่านทรงงานหนัก นักการเมืองก็เอาแต่ได้ ท่านรักประเทศท่านรักประชาชนแล้วพวกเราล่ะทำไรกันอยู่ เป็นคนดีของสังคมกันนะ ทำความดีโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนวันละ 1 ครั้ง และบอกต่อกับคนอื่นให้ทำความดีวันละ 1 ครั้งโดยไม่หวังผลตอบแทน สังคมเราจะน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะ

ใครไม่ทำเราไม่สนใจ เราจะทำ เพื่อพ่อของเรา พ่อของแผ่นดิน

 

รักทุกคนนะคับคิดถึงด้วย พี่เชียร์

Hi I'm cheer

ทดสอบหน่อย พึ่งจามี พึ่งจาทำเป็น

 

รักทุกคน จุ๊บๆๆ